»Η φάση είναι σκατά και είναι πολύ αργά να πούμε» είπε ένας από τους τελευταίους πραγματικούς ποιητές δρόμου του ελλαδικού χώρου( Τάκι Τσαν ή Τυμβωρύχος ή Παιδί Θαύμα κατά κόσμον Παναγιώτης Στραβαλέξης), αποτυπώνοντας έτσι σε κάποιους στίχους του με πολύ απλά λόγια την κατάσταση ενός μουδιασμένου – στειρωμένου και αποχαυνωμένου λαού.
Περιμένοντας λοιπόν μοιραία το θάνατο μας, ανάξιοι των περιστάσεων και ανίκανοι να σπάσουμε την κανονικότητα της κυρίαρχης δομής και λογικής, ξαφνικά βλέπουμε φως (εκ φωτός) από μακριά, από κάπου που οι άνθρωποι χρόνια τώρα μας παρουσιάζονται ως ανδροειδή δίχως αισθήματα και χωρίς καμία τάση να αναζητήσουν την ελευθερία τους.




