Ενώ κυλούσε ήσυχα η χτεσινή μέρα , το βράδυ δέχτηκα μια κλήση από τον Αλκίνοο Μπούκουρα. «Τι θέλει πάλι το κοράκι;» αναρωτήθηκα και χωρίς φόβο αλλά με πάθος σήκωσα το τηλέφωνο. Αφού ανταλλάξαμε τα καθιερωμένα βρισίδια , μου λέει «Λοιπόν Παλικάρι , φερε το συνεργείο να σας πάω βόλτα με την καινούρια μου νεκροφόρα.» Ξέροντας πλέον πολύ καλά τις καπιταλιστικές τεχνικές αυτού του σκοτεινού «ανθρώπου» , τον ρώτησα ευθέως: «Τι κέρδος θα έχεις εσύ από όλο αυτό Μπούκουρα , αν είχα βυζιά θα το καταλάβαινα , άλλα τώρα τι σε έπιασε και θες να κάψεις έτσι άσκοπα βενζίνες μαζί μου;» Γέλασε σατανικά και μια σιχαμάρα απλώθηκε στην ψυχή μου η οποία συνοδεύτηκε και από μια ανατριχίλα στον δεξί μου κρόταφο. «Γιατί είσαι τόσο καχύποπτος ρε άνθρωπε , τόσο κακό είναι που θέλω να σε «κεράσω» μια βολτούλα , θα έχω και στο ψυγειάκι της νεκροφόρας Leninade που ξέρω πόσο σου αρέσει.» Περισσότερα μέσα…
2 Σχόλια
