Σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα, η τρομερή αυτή καλτίλα παρουσιάζει την ιστορία του Κώτσου, ενός μικροαστού που χρωστά σε όσους μιλάν ελληνικά, όταν ξαφνικά τον απαγάγουν εξωγήινοι και τον μεταφέρουν στον πλανήτη Κρόνιουμ, που θυμίζει την Ελλάδα μετά την ένταξή της στην ΕΟΚ…Απολαυστικότατη ταινιάρα που μας μεταφέρει σε – ίσως και όχι τόσο εξωγήινες – μακρινές καταστάσεις.
Τι να πεί κανείς γι’αυτό το αριστούργημα του ελληνικού κινηματογράφου; Τι να πρωτοθαυμάσει; Το απύθμενης φαντασίας σενάριο; Το αδιάκοπο σασπένς; Τα χολυγουντιανά εφέ(κτς); Τον ποιοτικό 8bit-ο ήχο; Τις συναρπαστικές ερμηνείες των τυχερών ηθοποιών;
Όχι αγαπητοί! Θα θαυμάσουμε το σύνολο αυτής της ταινίας. Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά και απολαύστε την από την αρχή μέχρι το τέλος με ή χωρίς μπύρες ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να σας «κάνει κεφάλι». Αυτό θα το αναλάβει η ταινία.
Υπόθεση: Ο Πάρης Βελής (Άκης Φλωρέντης) δημιουργεί το πρώτο videogame στο οποίο ο παίκτης με έναν -κυριολεκτικά- ανεξήγητο τρόπο μπαίνει μέσα στο κομπιούτερ και παίζει κανονικά. Θέλωντας ο ίδιος να δοκιμάσει την εφεύρεσή του προθυμοποιείται να μπεί στο κομπιούτερ και να παίξει. Προσοχή όμως! Πρέπει να κερδίσει σε όλες τις πίτσες και να μην χάσει ΚΑΜΙΑ φορά γιατί αυτό θα σήμαινε και τον κανονικό του θάνατο (+Τ.Μ.+). Οι πίτσες που ο ίδιος ο Βελής έχει δημιουργήσει (Βότκα μέχρι θανάτου, Αντιμέτωπος με Πανκς, Στριπ Πόκερ και άλλες…) είναι δύσκολες και κρύβουν κινδύνους. Θα τα καταφέρει να κερδίσει-την ζωή του;;;
Τι συμβαίνει όταν αγχωνόμαστε? Ιδρώνουν τα χέρια μας ή μερικές φορές βγάζουμε ένα τερατάκι από τον πρωκτό μας. Όλα κάλα μέχρι στιγμής. Όταν όμως αυτό αρχίζει να σκοτώνει όποιον είναι πυγή άγχους… τότε υπάρχει πρόβλημα!
Ακολουθεί την διαδρομή μιας τομάτας από την καλλιέργεια ως τον σκουπιδότοπο με την χρήση μιας μονότονης αφήγησης και μια συλλογή παράξενων εικόνων.Παρά το γεγονός ότι είναι μια ταινία με αρκετή δόση χιούμορ το μήνυμα που στέλνει σχετικά με τον τρόπο που οι άνθρωποι συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλο,μόνο αστείο δεν είναι.
Η συγκεκριμένη ταινία ανήκει στις 100 σημαντικότερες του 20ου αιώνα σύμφωνα με τους Ευρωπαίους κριτικούς.
Για τους σινεφίλ της τρώγλης,μια ταινία χαμένη από τα Ελληνικά video clubs
Libertarias (Ελευθεριακές): Οι γυναίκες στον Ισπανικό Εμφύλιο
Σε έναν κόσμο ειδωμένο μέσα από τα μάτια των ανδρών, η ιστορία δε θα μπορούσε παρά να καταγράφεται από αυτή τη σκοπιά. Με τον ίδιο τρόπο ακόμα και η ιστορία η γραμμένη «από τα κάτω», η ιστορία των επαναστάσεων και των κοινωνικών αντιστάσεων, αγνοεί σκόπιμα ή μη τις γυναίκες. Αυτές που επέλεξαν τον αγώνα κινούμενες από την ανάγκη για την ελευθερία, οπλισμένες με την οργή τους ενάντια στους καταπιεστές που δεν έχουν ούτε φύλο ούτε φυλή, μόνο το ίδιο λαίμαργο βλέμμα του κατακτητή. Περισσότερα μέσα…
ΣουρεαλΗστής genuine, φαντασία μικρού παιδιού και πατέρας του Stop Motion κύματος. Αποτέλεσμα? Ψάξτε τον τσέχο μάγο όσοι δεν τον ξέρετε. Περισσότερα μέσα…