Posts by troglodytes co
Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια
ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά
γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της
κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά
κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της
θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί
τα νιάτα χάνονται στα βρόμικα σοκάκια
για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
πάψε να με κυβερνάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
πάψε να με τυραννάς
Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου
με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς
χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου
κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς
ρε μπάρμπα κάτσε να μας πεις μιά ιστορία
πως ήταν τότες η μανούλα μας παλιά
έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία
ή σας νανούριζε με χάδια και φιλιά
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
μου σπαράζεις την καρδιά
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
μου πληγώνεις τη χαρά
Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι
τη κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ
η μητέρα είπε ήταν ένα κοριτσάκι
που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ
τ΄άνθη στόλιζαν το αγέρωχο κεφάλι
μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη
κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει
εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
μου΄χεις φάει τη ψυχή
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί
Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα
ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές
το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα
κι απ΄τα κουρέλια φαινότανε οι πληγές
κι αν μας χτυπάει με μανία και φωνάζει
τη βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά
το όνειρο που φεύγει τη τρομάζει
να αναζητάει μιά χαμένη ελευτεριά
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα
στο καμίνι της φωτιάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα
πες μας πάλι τι ζητάς
Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Άλλες ερμηνείες:
Χαρούλα Αλεξίου
Μάγκικο τραγούδι των ρεμπέτιδων που στρέφεται ενάντια στις αστυνομικές αρχές. H αναφορά που ακολουθεί ανήκει στον Ιωάννη Πετράκη,υπαστυνόμο Κιλκίς,ο οποίος στις 7 Απριλίου του 1923 αναφέρει στο τοπικό αστυνομικό τμήμα εγγράφως : «Λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης τής σελήνης παρά λίμνην τής Δοϊράνης,εωράκαμεν τούς ληστάς.Κράζων δέ «σταθήτε,ρέ πούστηδες,γαμώ το σταυρό σας» και απαντησάντων «κλάστε μας τ΄αρχίδια»,απέδρασαν…»
Σε μια φουλ σκατά μπανιέρα
κολυμπούσανε μια μέρα,
δυο χοντροί παλιομαλάκες
με καταχεσμένες βράκες,
Πάγκαλος και Βενιζέλος
δυο μαλάκες χωρίς τέλος
από χώρο αριστερό
και με κώλο βρομερό.
Η μπανιέρα κι αν βρομούσε,
όσο κι αν δεν τους χωρούσε,
νοιώθαν άνετα οι δυό τους
Ναι, γαμώ ρε το σταυρό τους.
Στην ουρά αναμονής
ήτανε ο Δερελής,
με πολλούς του σιναφιού,
του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΥ.
Του Αντώνη τα στελέχη
που κι αυτός μπανιέρα έχει,
πρόσκληση πρέπει να έχουν
στο χαμάμι για να έρθουν,
αλλιώς πέφτει διαγραφή
κι ένα σουτ στο πι και φι.
Kι ο Καράτζας ο χοντρός
που μπανιέρα `χει κι αυτός
με πολλούς `κει κολυμπάει
είν` μεγάλη και χωράει.
Έχει πράμα φουλ κι εκείνη
άκρα δεξιά κι αν κλίνει,
Χρυσαυγήτες και ναζί
την φουλάρουνε μαζί.
Τρεις νομάτοι «αρχηγάρες«
από τρείς σκατένιες φάρες,
φτιάξαν τώρα μια πισίνα
πριν πεθάνουμε απ την πείνα,
Με σκατούλες και αυτή
την γέμισαν χιαστί
να χουν χώρο τα μαϊμουνια
να κυλιούνται σαν γουρούνια,
Στα σκατά ν απολαμβάνουν
ότι στα συμβούλια κλάνουν
για να σωσουν πάλι εμάς
κι όλη την καμένη Ελλάς.
Πάρε μαλάκα Έλληνα δυό μούντζες μες στη μάπα,
δεν είσαι ακόμα ικανός παρόλα τα μαντάτα,
να εκτιμήσεις τη στιγμή και να την αναλύσεις,
και την αλήθεια την γυμνή και μόνο να απαιτήσεις.
Να βγούνε τα Ανδρείκελα να πούνε τι συμβαίνει ,
να πούνε που βαδίζουμε και που η στράτα βγαίνει.
Να βγουν να πούνε:« Είναι αυτό, τούτο , εκείνο, τ΄ άλλο,
δαύτο, ή αυτό είναι ανέφικτο, δεν μας κουνάει ζάλο*.
Κι όχι: «λεφτά υπάρχουνεεεε…..«, «Εγώ δεν υπογράφωωωωω….«
«Εγώ μ αυτόν δεν συμφωνώωωω…..« κι «Αυτόν τον διαγράφωωωω…..«
Όχι ρεσάλτα και πικ- νικ εκεί που ως τώρα χέζαν,
και με τον πόνο του λάου πινκ-πονκ αιώνια έπαιζαν.
Τι κι αν εν τέλη οι τσόγλανοι μνημόνια υπογράφουν;
Οι κωλοτούμπες και οι ψευτιές αβγά ποτέ δεν βάφουν.
-Βγείτε και πείτε ελεεινοί, «τι μέλη εστί γενέσθαι«
κι όχι με χίλια ψέματα θρόνους να ονειρέστε.
Σκύβαλα της πολιτικής, ανθρώπου απολειφάδια,
πείτε αλήθεια μια φορά ή αμέτε* στα ρημάδια,
εμείς να αποφασίσουμε, να πάρουμε ευθύνη,
για ότι γίνει για Εμάς, ο όχλος να το κρίνει.
Πείτε αλήθεια μια φορά κι εσείς θα ωφεληθείτε,
απ το φορτίο της ψευτιάς πιο πριν θα απαλλαγείτε,
θα έχετε« συνένοχο« τον κόσμο στην πλατεία,
που υπεύθυνα αποφάσισε την μέλλοντα πορεία.
Όποια κι αν είναι τελικά, εκείνη η καημένη,
λίγο πολύ το ξέρουμε, την έχουμε «βαμμένη,«
δεν μας γλυτώνουν οι ευχές η κάποια βοτανάκια,
μαντζούνια τσαρλατανισμοί και μαγικά ραβδάκια.
Μανούσος Μπουρμάς


